Babam, çocukken, her kış için yalnızca bir tane kazağı olurmuş. Yalnızca bir tane. Kazağına nasıl gözü gibi baktığını ilk günkü gibi hatırlar. Kazağın dirsek kısmı eskimeye başladığında büyükannem hemen bir yama geçirirmiş o kısma. Kazağını bulamadığında ise, onu bulmak için yaptığı her şeyi adım adım tekrarlarmış. Değerli bir hediyeymiş gibi kollarmış kazağını. İstediği her şeye…

Bu makaleyi okumak için Ücretsiz Site Aboneliği yapınız.
Giriş Yap Kayıt Ol
Please complete the required fields.