1840’da Edgar Allan Poe, Londra sokaklarında gün batımından şafağa kadar avare bir şekilde dolaşan, “yüzünde özgün bir mutluluk olan” yaşlı bir adamı anlatır. Onun acı verici umutsuzluğu yalnızca şehir sakinlerinin arasında kaybolduğunda kısa bir süreliğine geçiyordu. Adamın yalnız olmayı reddettiğini söyleyen Poe, onun “büyük suçları dâhice işleyecek bir tip” olduğunu yazar. O, “kalabalığın adamıdır.” *…

Bu makaleyi okumak için Ücretsiz Site Aboneliği yapınız.
Giriş Yap Kayıt Ol
Please complete the required fields.