Sık sık kendimi şimdiki öğrencileri, ayrıca kendi öğrencilerimizi de eleştiren sohbetlerin içinde buluyorum. Yaşlanıyoruz bu kesin. Bu sohbetlerde “Gençler az kitap okuyor!” ya da “Çevre sorunlarına karşı gerekli ilgiyi göstermiyorlar!” gibi konu başlıklarında çok eleştirel olsam da diğer birçok eleştiri başlığı tartışılırken “Ee? Aslında biz de böyle değil miydik!” diye şüpheye düşüp sormak ihtiyacı hissediyorum….

Bu makaleyi okumak için Ücretsiz Site Aboneliği yapınız.
Giriş Yap Kayıt Ol
Please complete the required fields.


Önceki İçerik“Akıl arttıkça mutluluk azalır”
Sonraki İçerik“Doğa acele etmez, yine de her şeyi başarır,”
Doğmak nedense 1967 yılına nasip olmuş. Ankara’da geçen ve oldukça uzun gelen okul yıllarını Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesinden 1991'de mezun olarak tamamladım. Yetmedi yine aynı ciddi şehirde uzmanlık eğitimi alıp 1997’de nöroloji uzmanı oldum. Sonrasında Haziran 2001 tarihinde yolum Zonguldak'a düştü. Halen bu şehirde Üniversitenin Nöroloji Kliniğinde Öğretim Üyesi olarak hayatımı kazanmaktayım. Davranış bilimleri dışında, müzik, edebiyat ve doğa fotoğrafçılığı diğer ilgi alanlarım. Okumak dışında elimden geldiğince yazmayı ve yazdıklarımı paylaşmayı da seviyorum. Yazdıklarımı bir araya getirdiğim yayımlanan kitaplarım var; Yeni Yetenlere (Şiir); Olduğu Gibi (Şiir); Sormadan Gidilir Bazen (Öykü); Yarının Dünüdür Bugün (Öykü); Gölgeler Güneşte Gezinir (Öykü); Bir Nöroloğun Gözünden İnsan Neden Sanat Yapar? (Araştırma-İnceleme).