Tartışmalı cinsellik araştırmacısı çift insan cinselliği alanına öncülük etti ve bugün hala yaygın bir şekilde kullanılmaya devam eden fikirleri ilk kez ortaya koydu.

William Masters ve Virginia Johnson “bilimi yatak odasına getiren” ilk araştırmacılardı; çiftin 1950’li yıllardaki deneylerinden önce cinsellik hiçbir zaman salt tıbbi bakış açısı ile ele alınmamıştı. Anatomi çalışmaları sırasında Masters, tavşanların ve kuyruksuz maymunların üreme alışkanlıklarına dair çalışmalar yapıldığını fakat insanlar üzerinde benzer bir çalışmanın yapılmamış olduğunu fark etti. Masters, insan bedeninin cinsel eyleme verdiği tepkileri belirlemenin Nobel ödülünün anahtarı olabileceğini düşündü.

Araştırmacılar Hakkında

William Masters St. Louis’te kadın hastalıkları ve doğum alanında doktordu ve kısırlık alanında uzmandı; cinsel davranışın bizzat kendisinin daha derinlemesine araştırılmasının sorunlu çiftlere yardım etmek için yararlı bir içgörü sağlayabileceğine inanıyordu. Başlangıçta, doktorun cinsel eylem sırasında gözlemleyebileceği tek denekler şehrin seks işçileriydi (Masters, çocuk sahibi olmada yaşadığı sorunlara yardım ettiği dönemin emniyet müdürünün yardımıyla ortaya çıkabilecek yasal sorunlardan uzak kalabilmişti). Çok geçmeden kendi kliniğinde daha yakından izleyebileceği gönüllüler topluyordu.

Bu ünlü çiftin ikinci yarısı, Virginia Johnson, Masters’ın çalıştığı St. Louis’teki Washington Üniversitesi’nin tıp fakültesinde asistan pozisyonuna başvurmasının ardından işe alınarak ekibe dahil edildi. Cinsellik araştırmasının tuhaf dünyasına ilk girişi, tesisteki kötü şöhretli “kapalı kapılardan” birini açması ve kafalarını saran kese kağıtları ve vücutlarını kaplayan elektrotlarla cinsel ilişkiye giren bir çifti içeri girerek bölmesiyle oldu. Johnson, Masters’ın araştırmasına bir kadın bakış açısı getirdi ve kısa zaman içerisinde Masters’ın projesinin paha biçilemez bir unsuru oldu.

Masters and Johnson İşe Koyuluyor

Çift, Masters’ın Johnson’a pek romantik olmayan bir şekilde, bizzat kendilerinin cinsel ilişkiye girmelerinin “artan cinsel heyecanlara cildin verdiği yüzeysel vazokonjestif tepkiyi” araştırmalarını sağlayacağını belirtmesinin ardından kendi araştırmalarının denekleri oldu. Masters aslında zaten evli olsa da, çift ilk elden deneylerine 1960’lı yıllar boyunca devam etti. Johnson deneklerinden bir başkasıyla ilişki yaşamaya başladığı zaman Masters eşini boşamaya karar verdi ve partnerine evlenme teklifinde bulundu.

Kıskançlık gibi sıradan bir duygu tarafından kışkırtılmaktan bir hayli uzak olan Masters, Johnson ile birlikte gerçekleştirdiği araştırmasının süresiz olarak (ya da en azından Nobel ödülünü alana dek) devam etmesini sağlayacak en güvenilir yolun evlilik olduğunu fark etti. Sürekli bir şekilde cinselliğe maruz olmanın çiftin birbirlerine bağlanmasını sağlayan sınırsız bir tutkuya kapılmalarına neden olduğunu düşünmek kolay olsa da, Masters bir keresinde klinik gözlemlerinin gerçekte “tahmin edebileceğiniz en tuhaf ve en az seksi şey” olduğunu itiraf etti.

Masters ve Johnson’un Düşüşü

Her ne kadar 1966 tarihli kitapları “İnsanda Cinsel Davranış” ulusal bir sansasyon yaratmış ve her ikisini de bir anda yıldız yapmış olsa da, William Masters ve Virginia Johnson kalıcı bir efsane olmaktan ziyade geçici bir heves olduklarını gösterdiler. Araştırmaları o dönemlerde türünün ilk örneği olduğu için şok ediciydi fakat kitabın kendisi yavan bir klinik diliyle yazılmıştı ve kamu oyunun ilgisini çeken daha ziyade cinselliğin (özellikle de kadınların cinselliğe verdiği tepkinin) bir bilim olarak aleni bir şekilde tartışılmasıydı.

Yıllar sonra, 1979 tarihli kitapları Homosexuality in Perspective daha da fazla tartışmaya neden oldu fakat bu sefer yorumların neredeyse tamamı olumsuzdu. Bu kitapta Masters, eşcinselliğin “dönüşüm tedavisi” ile tedavi edilebilecek bir tercih olduğunu iddia ediyordu. Johnson başta bu konu hakkında partneriyle aynı fikirde olmasa da, Masters en sonunda onun itirazlarını savurdu ve kitabı yayımladı.

Eşcinselliğin “tedavisi” fikri günümüzde bilim dünyası tarafından yaygın bir şekilde kınanıyor ve Masters ile Johnson’un bu teoriye başlangıçtaki desteği araştırmalarının kalanına da gölge düşürmüş bulunuyor.

William Masters ve Virginia Johnson’un skandal birlikteliği 21 yıllık bir evliliğin ardından 1992 yılında sona erdi; tekrar evlendiyse de Masters’ın adı eski araştırma partneri ile daima birlikte anıldı.   

Yazar: Gina Dimuro
Çevirmen: Ece Milli
Kaynak: allthatsinteresting

Düşünbil Portal’da yayımlanan, Düşünbil yazar ve çevirmenlerine ait herhangi bir yazı, çeviri, makale ve haber izin alınmadan basılı olarak ya da internet ortamında kullanılamaz, çoğaltılamaz, yayınlanamaz. İzinsiz kullananlar hakkında hukuki yollara başvurulacaktır.
Düşünbil Portal’da yayınlanan tüm özgün yazıların içeriğinden yazarları sorumludur.